F*ck it! Tessa vertelt.

Tessa ging mee op avontuur en deelde haar verhaal. Inspirerend vond ik het. In het kort: ze kreeg een ongeluk, een whiplash, en besloot vervolgens haar leven om te gooien. Lees hieronder waarom ze er dankbaar voor is. F*ck it! Do what you love. Tessa vertelt:

'Zo’n drie jaar geleden had ik het goed voor elkaar, dacht ik. Een serieuze baan, vaste relatie, leuk huis, fijne vrienden. Ik ging helemaal op in het ‘leuke’ werkende leven, met een mobiel van de zaak; maximaal bereikbaar voor de non-stop stroom aan inkomende e-mailtjes.

Op een vrijdagmiddag in juni reed ik terug naar huis met een hoofd vol plannen voor het aankomende weekend. Ik had nog precies 20 minuten om thuis om te kleden, iets te eten te scoren en naar het theater te gaan waar ik mijn ouders zou ontmoeten voor een voorstelling.
Al wachtende voor het stoplicht, draaide ik het volume van de radio iets hoger, om ongegeneerd mee te kunnen zingen met Budapest.
Op dat moment klapte een auto achterop mijn auto, waardoor ik op mijn voorganger botste.
Toen mijn hoofd terug klapte op de hoofdsteun dacht ik nog dat ik er goed vanaf gekomen was. Niet wetende dat dit het domino steentje was dat mijn hele leven, zoals het op dat moment was, om zou laten vallen.

Ik had een whiplash opgelopen, waardoor ik kramp had, maar ook hoofdpijn, korte termijn geheugenverlies, intolerantie voor prikkels, etc. Lang heb ik mij verzet tegen mijn grenzen.
Ik had geen tijd om ‘ziek’ te zijn. Ik was 23 jaar en bezig met LEVEN. Ik wilde de nieuwe beperkingen niet accepteren. Ik raakte in een korte tijd van alles kwijt: mijn functie, mijn relatie (en daarmee het huis waarin ik woonde) en last but not least - mijn fysieke gezondheid.
Alle fundamenten waar ik op leunde, zakten in elkaar. Ik probeerde de fundamenten weer op te bouwen, met een huurhuisje, andere functie op kantoor en ga zo maar door. Echter was er in mij iets veranderd. Ik zag een bepaalde zinloosheid in die ik niet meer niet kon zien, vooral in het (zoveel) werken op kantoor. Ik realiseerde me dat ik niet langer energie kon stoppen in iets waar ik niet volledig achter stond.

Uiteindelijk besloot ik mijn baan en huurhuisje op te zeggen, mijn spullen te verkopen en naar Peru te gaan. Na een fantastische reis van twee maanden ben ik weer thuis gekomen en heb ik me ingeschreven voor een yoga teacher training.
Ik doe al zo’n 12 jaar aan yoga en na wat vriendschappelijke lessen te hebben gegeven aan oud collega’s, merkte ik dat ik veel energie krijg van het overbrengen van yoga en meditatie. Dit was de start van mijn leven nu, als ZZP yogadocente (zie Yogabird). Ik heb het risico genomen om mijn vaste contract op te zeggen om deze stap te nemen. Het gevolg is dat ik nu wat minder makkelijk uiteten kan, nieuwe kleding kan kopen, of op reis kan gaan. Echter heb ik nog nooit zo’n luxe leven gehad! Ik heb elke dag zin om naar mijn werk te gaan en elke dag voel ik vrijheid en ruimte in het leven.

Elke keer als ik nu Budapest op de radio hoor, zet ik de radio een stukje harder, glimlach ik naar mezelf en dank ik de persoon die even niet oplette op een vrijdagmiddag in juni 2014.'