JE HOEFT JE BEST NIET TE DOEN

Echt niet. Jij bent goed genoeg. Wat jij vanuit jezelf brengt, is goed genoeg. Je bent de fucking bom. Ja, nu al. Nee, daar hoef je niets voor te veranderen. Adem dat maar es ff in.

Als je je best voor iets doet, zeg je eigenlijk: ik ben niet genoeg. Je kunt jezelf forceren om iets ‘beter’ te doen, maar dan is het niet echt. Dan probeer je. Je probeert iets te zijn of iets te doen – daarmee BEN je het niet. Laat je het van nature uit jezelf komen, dan voel je dat het klopt.

In het begin voelde het onnatuurlijk om op te geven. Passief. Lui. Weeeerrrrrstand. Ik was er toen van overtuigd dat ik nog niet goed genoeg was. Niet slim genoeg, niet scherp genoeg. Zodra ik merk dat ik ergens hard voor aan het werken ben, gebruik ik dat als herinnering om achterover te leunen. Ssssht, stil maar Eef. Geef maar op. Geef je maar over. En dan gebeurt alles moeiteloos en met onverwacht verbluffend resultaat.

Je hoeft je best niet te doen. Doe maar gewoon zoals het jou van nature af gaat. Want dat is goed genoeg. Jij bent goed genoeg, daar hoeft niets voor te veranderen.