Doe het

Op 20 januari nam ik vriendin Tessa mee als verjaardagscadeautje naar het heerlijke plekje Broei in Utrecht. Niet wetende dat ik zo zou gaan huilen... Eigenlijk om te eten wat de pot schaft, en om te luisteren naar prachtige gesproken woorden. Na afloop kwam Hugo, de organisator en de aanelkaarprater van de avond naar ons toe. Om te vragen hoe we het vonden. Ik deelde dat ik geraakt was door de sprekers. Hoe ze daar op dat podium stonden: kwetsbaar, maar zeker van hun zaak om hun interne wereld te delen. En dat dat me inspireerde, want ik voelde ook te willen delen. Ik durfde die stap nog niet te zetten. Hugo sprong op en zei 'ik heb wat voor jou'. Hij kwam terug, en droeg me het volgende gedicht van Charles Bukowski voor:

'If you're going to try, go all the way
Otherwise, don't even start...

If you're going to try, go áll the way.
This could mean: losing girlfriends, wives, 
relatives, jobs and maybe... your mind

Go all the way. 
It could mean, not eating for 3 or 4 days.
It could mean, freezing on a park-bench.
It could mean jail, it could mean derision, mockery, isolation.
Isolation is the gift, all the others are a test of your endurence, of how much you really want to do it

And you'll do it,
despite rejection and the worst odds, 
and it will be better than anything else you can imagine

If you're going to try, go all the way. 
There is no other feeling like that.
You will be alone with the gods
and the nights, will flame with fire!

Do it, do it, do it. Do it. 
All the way, all the way

You will ride life straight to perfect laughter, 
it is the only good fight there is.'

De tranen vloeiden over mijn wangen. Precies die woorden omschreven het gevoel wat ik had, maar waar ik zelf nog geen woorden voor kon vinden. Aanmoediging van een compleet vreemde die geen idee had waar ik mee bezig was. Deze kant op, ga maar Eef, het is goed. Doe maar. Misschien sta jij zelf ook op het punt. Of twijfel je nog? Lees het gedicht aan jezelf voor. Doe het maar, ga maar.

Dankjewel, Hugo.